Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα σε ζητήματα Πολιτικής Προστασίας

Η ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ – ΓΡΑΦΕΙΟ ΕΝΤΕΤΑΛΜΕΝΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ και το Κέντρο Τεχνολογικής Έρευνας (ΚΤΕ) Δυτικής Μακεδονίας προχωρούν στη Διοργάνωση Εκπαιδευτικού Προγράμματος σε ζητήματα διαχείρισης κρίσεως στον τομέα της πολιτικής προστασίας στην Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας.
Στόχος του προγράμματος είναι να παράσχει τα απαραίτητα εφόδια σε άτομα τα οποία επιθυμούν να αποκτήσουν τεκμηριωμένη και αξιοποιήσιμη γνώση για τα είδη, τα χαρακτηριστικά, τις επιπτώσεις και τις μεθοδολογίες αντιμετώπισης των Φυσικών και Τεχνολογικών Καταστροφών και Κρίσεων που απειλούν τις σύγχρονες κοινωνίες. Το Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα θα είναι διάρκειας 60 ωρών και θα πραγματοποιηθεί σε εγκαταστάσεις του ΤΕΙ ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ κατά τη χρονική περίοδο Φεβρουάριος-Μάιος 2016.
Η πραγματοποίηση του προγράμματος υποστηρίζεται από:
Α) Το Εργαστήριο Ποιοτικού Ελέγχου Υγρών Καυσίμων ISO 9001:2008
Β) Το Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Σπουδών “Διαχείριση και μεταφορά φυσικού αερίου και πετρελαίου”
Οι Θεματικές Ενότητες που θα αναπτυχθούν είναι:
1. Η διαχείριση φυσικών και ανθρωπογενών κρίσεων
2. Ευρωπαϊκό θεσμικό πλαίσιο στην περίπτωση διαχείρισης κρίσεων από φυσικές καταστροφές (Κοινός Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Πολιτικής Προστασίας)
3. Η περίπτωση διαχείρισης κρίσεων σε διακρατικό επίπεδο (Διαχείριση Καταστροφών και Κρίσεων σε εθνικό και διεθνές επίπεδο – Διεθνής Διαμεσολάβηση)
4. Ανάπτυξη του εθελοντισμού στην Ελλάδα και στην Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας
5. Ο χώρος της εκπαίδευσης και η πολιτική προστασία
6. Η περίπτωση των κλιματικών συνθηκών ως παράμετρος διαχείρισης κρίσεων στην πολιτική προστασία
7. Η επικοινωνιακή διάσταση της διαχείρισης κρίσεων
8. Η διαχείριση κρίσεων στην πολιτική προστασία
9. Περιπτώσεις προστασίας του αγωγού από φυσικές καταστροφές
10. Επιπτώσεις Τεχνολογικών Καταστροφών (Η παρουσία του αγωγού φυσικού αερίου)
11. α) Γεωλογικός χάρτης στη Δυτική Μακεδονία (Εκτίμηση Επικινδυνότητας, Μεθοδολογία Προσδιορισμού Αντιμέτρων, Κόστος & Όφελος Επιλεγμένων Πολιτικών)
β) Ορθολογική διαχείριση φυσικών πόρων στη Δυτική Μακεδονία
12. Τεχνικές προστασίας και αποκατάστασης- Ο νέος σχεδιασμός των κτιρίων στην αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών
Το πρόγραμμα θα παρακολουθήσουν κατά προτεραιότητα: 1) Απόφοιτοι Πανεπιστήμιων και ΤΕΙ με συναφή ειδικότητα, 2) Απόφοιτοι Πανεπιστήμιων και ΤΕΙ ανεξαρτήτως συνάφειας, 3) Βαθμίδας 5 σύμφωνα με το εθνικό πλαίσιο προσόντων. Ο αριθμός των ατόμων που θα παρακολουθήσουν το πρόγραμμα θα καθοριστεί κατόπιν αιτήσεων των ενδιαφερομένων. Με το πέρας του προγράμματος θα δοθεί βεβαίωση παρακολούθησης.
Το έντυπο αίτησης βρίσκεται στις ιστοσελίδες :
Α) ΚΤΕ ΔΥΤ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, www.ktedm.gr/
Β) ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ, MOGMAT http://mogmat.teiwm.gr/
Γ) ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, www.pdm.gov.gr
Δ) ΤΟΥ ΤΕΙ ΔΥΤ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ www.teiwm.gr
Το έντυπο της αίτησης μετά την συμπλήρωση του θα αποστέλλεται στην ηλεκτρονική διεύθυνση tsanaktsidis@teiwm.gr, κατά την χρονική περίοδο από 5-1-2016 έως και 5-2-2016.
Τα ονόματα των επιλεγέντων να παρακολουθήσουν το πρόγραμμα θα ανακοινωθούν σε ειδική εκδήλωση στο χώρο του ΤΕΙ ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ.
Για να κατεβάσετε το έντυπο της αίτησης επιλέξτε τον παρακάτω σύνδεσμο:

Ενημερωτικές συναντήσεις στα σχολεία - Οδηγίες Αυτοπροστασίας των μαθητών από φυσικές και τεχνολογικές καταστροφές

Η Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας ξεκινάει πρώτη σε όλη την ελληνική επικράτεια την πιλοτική εφαρμογή ενημερωτικών συναντήσεων στα σχολεία για την αυτοπροστασία μαθητών από διάφορα είδη φυσικών και τεχνολογικών καταστροφών, σε συνεργασία με τη Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας (Γ.Γ.Π.Π.) και με πρωτοβουλία του Γραφείου του Εντεταλμένου Συμβούλου Πολιτικής Προστασίας Ηλία Κάτανα.
Η εφαρμογή αποσκοπεί στην ενημέρωση των παιδιών για ζητήματα πρόληψης, προετοιμασίας και αντιμετώπισης των καταστροφών, ιδίως, όμως, επιδιώκει να ενισχύσει στους μαθητές την αντίληψη της αναγκαίας και διαρκούς ενημέρωσης για ζητήματα αυτοπροστασίας.
Η πιλοτική αυτή μορφή περιλαμβάνει οδηγίες προστασίας από σεισμούς και πλημμύρες, ωστόσο υπάρχει η προοπτική επέκτασης και σε άλλες θεματικές ενότητες που αφορούν σε άλλα είδη καταστροφών (Δασικές πυρκαγιές, Κατολισθήσεις, Έντονα καιρικά φαινόμενα, Θυελλώδεις άνεμοι, Καταιγίδες, Χιονοπτώσεις, Παγετός, Καύσωνας, Ηφαίστεια, Τεχνολογικά ατυχήματα, Χημικά/Βιολογικά/Ραδιολογικά/ Πυρηνικά ατυχήματα).
Το πρόγραμμα ξεκινάει από τα γυμνάσια της Κοζάνης και το Νοέμβριο θα πραγματοποιηθεί στα γυμνάσια των ΠΕ Γρεβενών, Καστοριάς και Φλώρινας.
Η πρώτη συνάντηση θα γίνει την Παρασκευή 2 Οκτωβρίου και ώρα 12μ. στο 1ο Γυμνάσιο Κοζάνης.

Μήνυμα Εντεταλμένου Συμβούλου Πολιτικής Προστασίας Δυτικής Μακεδονίας για την Παγκόσμια Ημέρα Πολιτικής Προστασίας

H 1η Μαρτίου με πρωτοβουλία του Διεθνούς Οργανισμού Πολιτικής Άμυνας - Προστασίας, καθιερώθηκε ως Παγκόσμια Ημέρα Πολιτικής Προστασίας.
Η αστικοποίηση του ζωτικού χώρου, η αύξηση χρήσης και εξέλιξης της τεχνολογίας και οι συνέπειες της ανθρώπινης παρέμβασης και διατάραξης της φυσικής ισορροπίας, μας έχουν κάνει παγκοσμίως μάρτυρες μεγάλων καταστροφών στις οποίες η Πολιτική Προστασία κλήθηκε και θα καλείται να συντονίζει την διαχείριση επιχειρήσεων διάσωσης και αποκατάστασης με επίκεντρο τον ίδιο τον πολίτη που βρίσκεται σε κίνδυνο αλλά και τον Διασώστη άνθρωπο.
Σήμερα δεν θα μπορούσαμε να μιλάμε για πολιτική προστασία αν επαγγελματίες αλλά και Εθελοντές - Διασώστες δε θα προσέφεραν καθημερινά με ηρωισμό και αυταπάρνηση τη ζωή τους, στην ύψιστη υπηρεσία της κοινωνίας και κατ' επέκταση της ζωής.
Η Περιφέρειά μας δοκιμάζεται συχνά από μεγάλες φυσικές καταστροφές όπως σεισμοί και πλημμύρες, από ακραία καιρικά φαινόμενα, συχνά θανατηφόρα εργατικά ατυχήματα, αλλά και από τη συστηματική μόλυνση και τη βίαιη εκμετάλλευση των φυσικών πόρων και της φύσης γενικότερα.
Στηριζόμενοι όμως στον επαγγελματισμό των υπηρεσιακών μας παραγόντων αλλά και στο ζήλο των Εθελοντών - Διασωστών όπου όλοι μαζί συγκροτούνε την Πολιτική Προστασία και με αδιαπραγμάτευτη αξία την προάσπιση της ανθρώπινης ζωής και την ποιότητα της, δηλώνουμε σαν Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας έτοιμοι επιχειρησιακά, ευχαριστώντας κυρίως όλους τους ανθρώπους που εμπλέκονται στους μηχανισμούς της Πολιτικής Προστασίας καθώς και στις οικογένειές τους.

Επαφές της Πολιτικής Προστασίας Περιφέρειας Δυτ. Μακεδονίας στο Αρχηγείο του Πυροσβεστικού Σώματος και στη Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας

Διήμερο σημαντικών επαφών πραγματοποίησε από τις 27 έως και τις 28 Νοεμβρίου στην Αθήνα ο Εντεταλμένος Σύμβουλος Πολιτικής Προστασίας Δυτικής Μακεδονίας Ηλίας Κάτανας. 
Στα πλαίσια των επισκέψεων του ο κ. Κάτανας συναντήθηκε με τον Υπεύθυνο Δημοσίων Σχέσεων του Πυροσβεστικού Σώματος Αντιπύραρχο κ. Τσόγκα Νικόλαο, όπου σε μια εποικοδομητική συζήτηση αναπτύχθηκαν όλα τα θέματα που απασχολούν την Πυροσβεστική σε εθνικό και τοπικό επίπεδο.  Ακολούθως και σε συνέχεια της πρώτης συνεργασίας κατά την επίσκεψή τους στην Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας ο κ. Κάτανας συνεργάστηκε με τον Πύραρχο  κ. Νικόλαο Μπότσαρη, για θέματα διαχείρισης Ευρωπαϊκών και Αναπτυξιακών Προγραμμάτων καθώς και με τον αρμόδιο τμηματάρχη Επενδύσεων όπου αναλύθηκαν τα ερευνητικά προγράμματα και οι μελέτες που διενεργήθηκαν με πρωτοβουλία της Περιφερειακής Αρχής για την δημιουργία πρότυπων πάρκων επιμόρφωσης στην περιοχή μας προκειμένου να προσελκυθούν επισκέπτες τόσο σε εθνικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο όμορων χωρών, στοχεύοντας στη σύναψη μνημονίων συνεργασίας αλληλοβοήθειας και ανταλλαγής τεχνογνωσίας με τις γείτονες χώρες.
Οι υπεύθυνοι του Τμήματος Επενδύσεων δήλωσαν διατεθειμένοι να συμπαρασταθούν στην υλοποίηση όλων των πρωτοβουλιών της Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας ενώ έγινε ειδική μνεία για την άμεση ανταπόκριση της Πολιτικής Προστασίας Δυτικής Μακεδονίας.
Ιδιαιτέρως σημαντική ήταν η συνάντηση του Εντεταλμένου Συμβούλου της Πολιτικής Προστασίας Δυτικής Μακεδονίας με τον Αρχηγό του Πυροσβεστικού Σώματος Ελλάδος κ. Παπαγεωργίου. Δεδομένης της επαγγελματικής ιδιότητας του κ. Κάτανα Ηλία ως Πυροσβέστη, έγινε μία σοβαρή και θερμή συζήτηση με ανταλλαγή σημαντικών απόψεων. Αναπτύχθηκαν σημαντικά θέματα Πολιτικής Προστασίας που άπτονται της αποστολής και δράσης του Πυροσβεστικού Σώματος. Η συνάντηση έγινε σε ιδιαίτερο θερμό κλίμα όπου ο Αρχηγός και το επιτελείο του διαβεβαίωσαν τον κ. Κάτανα για την αμέριστη συνδρομή τους σε επίπεδο πρόληψης και επιχειρησιακής ετοιμότητας όσον αφορά την Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας. 
Ο Αρχηγός του Πυροσβεστικού Σώματος έμεινε ικανοποιημένος και από τις δεσμεύσεις τις Πολιτικής Προστασίας Δυτικής Μακεδονίας ενώ κλείνοντας έλαβε συμβολικά δώρα τοπικών προϊόντων της Περιφέρειας μας όπως Κρόκος Κοζάνης και Αγροτικά Προϊόντα του Βελβεντού. 
Την επόμενη ημέρα 28 Νοεμβρίου πραγματοποιήθηκαν σημαντικές συναντήσεις στην Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας, ξεκινώντας από τη Διεύθυνση Διεθνών Σχέσεων Εθελοντισμού – Εκπαίδευσης & Εκδόσεων και συγκεκριμένα με την κυρία Κακαλιάγκου όπου συζητήθηκαν θέματα για τα Ειδικά Προγράμματα Εκπαίδευσης/Κατάρτισης Μελών Εθελοντικών Οργανώσεων, καθώς και Εκπαιδευτικά Προγράμματα στην Α΄ και Β΄ βάθμιας Εκπαίδευσης στα πλαίσια μιας μεγάλης ενημερωτικής καμπάνιας που σχεδιάζει η Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονία για το διάστημα 2015-2020, απευθυνόμενη σε όλα τα σχολικά συγκροτήματα της . 
Αξιόλογα επίσης ήταν τα συμπεράσματα από την επίσκεψη στην κυρία Κόλλια στα Τμήματα Εθελοντισμού και Εκπαίδευσης έτσι ώστε να ενημερωθούμε για την εκπόνηση και εκτέλεση προγραμμάτων εκπαίδευσης στελεχών Πολιτικής Προστασίας σε κεντρικό και περιφερειακό επίπεδο.
Ιδιαίτερη προσοχή κλείνοντας τον κύκλο των επαφών, δόθηκε στη συνάντηση με την προϊσταμένη Διεύθυνσης Οικονομικού και Διοικητικής υποστήριξης κυρίας Βαρίνου Μαρίας όσον αφορά την παρακολούθηση θεμάτων λειτουργίας Διαχείρισης Ενιαίου Αριθμού Κλήσης Έκτακτης Ανάγκης ''112'' και πως μπορούμε να συνδράμουμε στη μέγιστη ενημέρωση και ευαισθητοποίηση του κοινού.

01/12/2014

Επαφές του Πολιτικού Προΐσταμένου της Πολιτικής Προστασίας στις Π.Ε Καστοριάς και Φλώρινας

Η ετοιμότητα και ο αποτελεσματικός συντονισμός των υπηρεσιών βρέθηκε χθες στο επίκεντρο των επαφών του Εντεταλμένου Συμβούλου Πολιτικής Προστασίας Ηλία Κάτανα.
Στην πρώτη επίσημη συνάντηση του με τον Αντιπεριφερειάρχη Π.Ε Φλώρινας Στέφανο Μπίρο, την Αντιπεριφερειάρχη Ενέργειας – Περιβάλλοντος και Μεταφορών Ελισσάβετ Παναγιωτίδου καθώς και με τις Διευθύνσεις Πολιτικής Προστασίας και τις Πυροσβεστικές Υπηρεσίες Φλώρινας και Καστοριάς, τέθηκαν οι βάσεις συνεργασίας της πρώτης περιόδου και καταρτίστηκε το επιχειρησιακό σχέδιο δράσης.
 Ο Πολιτικός Προϊστάμενος της Πολιτικής Προστασίας Δυτικής Μακεδονίας Ηλίας Κάτανας ζήτησε τόσο από τους Αντιπεριφερειάρχες όσο και από τους Προϊσταμένους των τοπικών τμημάτων της Πολιτικής Προστασίας αναλυτικά στοιχεία της λειτουργίας των υπηρεσιών, εστιάζοντας στα προβλήματα και στην άμεση επίλυση τους.
 Ανάλογες επαφές έχουν προγραμματιστεί την προσεχή εβδομάδα τόσο στην Π.Ε Γρεβενών όσο και στην Π.Ε Κοζάνης.
 «Βασικός στόχος της νέας Περιφερειακής Αρχής είναι η ασφάλεια του πολίτη και η αγαστή συνεργασία με τους εμπλεκόμενους φορείς» τόνισε ο κ. Κάτανας.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 24-09-2014

''Με αφορμή την ανάληψη των νέων καθηκόντων μου''

Είναι τεράστια τόσο η τιμή για την επιλογή μου από τον Περιφερειάρχη Δυτικής Μακεδονίας σε αυτή τη νευραλγική θέση ως πολιτικός προϊστάμενος στην Πολιτική Προστασία της Δυτικής Μακεδονίας, όσο τεράστια και η ευθύνη που αισθάνομαι πλέον απέναντι στην κοινωνία και τους συναδέλφους μου. Χαίρομαι που μου δίνεται η δυνατότητα να μεταφέρω την επαγγελματική μου εμπειρία στην αυτοδιοικητική μου ιδιότητα και σας βεβαιώνω πως θα δώσω τον καλύτερο μου εαυτό. Η Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας είναι μια Περιφέρεια με τις δικές της ιδιαιτερότητες. Σε στενή συνεργασία με τον Περιφερειάρχη αλλά και με τους συναδέλφους στις 4 Περιφερειακές Ενότητες θα προσπαθήσουμε να έχουμε άμεσα μια πλήρη εικόνα των δυνατών και αδύνατων σημείων και στους τέσσερις νομούς μας. Τόσο από τις πρώτες μου επαφές όσο και από την 15ετή εμπειρία μου στην Πυροσβεστική, αισθάνομαι απόλυτα σίγουρος για την επιτυχία μας παρά το μέγεθος των προκλήσεων και των δυσκολιών. Αισθάνομαι σίγουρος κυρίως λόγω του ανθρώπινου παράγοντα που παρά τις αντιξοότητες τόσο της φύσης του επαγγέλματος μας, όσο και της γενικότερης κοινωνικής και οικονομικής συγκυρίας, δίνοντας όπως πάντα τον καλύτερο μας εαυτό, έτσι και μέσα από τη νέα μου ιδιότητα, θα καταφέρουμε να κρατήσουμε ασφαλή τον πολίτη. Σε αυτή την προσπάθεια δεν θα περιοριστούμε μόνο στα όσα μέχρι σήμερα έχουμε δει, σε ότι αφορά στην ερμηνεία και λειτουργία της Πολιτικής Προστασίας. Βρισκόμαστε ήδη σε επαφή με νέους επιστήμονες που θα εκπονήσουν εθελοντικά μελέτη για τη βέλτιστη λειτουργία της Πολιτικής Προστασίας σε συνδυασμό και με τις νέες τεχνολογίες. Θα προχωρήσουμε σε άμεση καταγραφή των υλικών μέσων, του έμψυχου δυναμικού και θα καταγράψουμε όλες τις ελλείψεις. Δεν θα περιοριστούμε όμως μόνο σε αυτά. Αν χρειαστεί θα χτυπήσουμε το χέρι και θα διεκδικήσουμε τα αυτονόητα που δυστυχώς δεν έχουν γίνει αντιληπτά στην κυβέρνηση του μνημονίου και των περικοπών που δεν διστάζει να παίζει ακόμη και με τις ζωές των συμπολιτών μας. Στόχος μας είναι να θωρακίσουμε και να αναβαθμίσουμε την Πολιτική Προστασία. Όλα αυτά βέβαια θα τα δούμε στην πορεία...είναι ακόμη πολύ νωρίς...εξάλλου έχοντας δίπλα μας ανθρώπους σαν τον Θόδωρο Καρυπίδη γνωρίζουμε πως κάθε δίκαιη διεκδίκηση μας θα έχει την απόλυτη υποστήριξη του. Τελειώνοντας θέλω να προσθέσω πως χρειαζόμαστε την απόλυτη συμπαράσταση των ΜΜΕ αφού το κομμάτι της ενημέρωσης του πολίτη σε έκτακτες ανάγκες καθώς και της ευαισθητοποίησης της κοινωνίας σε θέματα πρόληψης και ενημέρωσης είναι καθαρά δικό τους...συνεπώς τους βλέπω σαν πολύτιμους συνεργάτες μου, μιας και ακόμη και η αρνητική κριτική όπου και όταν συμβαίνει...ειδικά όταν συμβαίνει δίκαια...θα μας βοηθά να γίνουμε καλύτεροι! Ευχαριστώ τον Περιφερειάρχη Θόδωρο Καρυπίδη για την εμπιστοσύνη του! Θα προσπαθήσω να φανώ αντάξιος της επιλογής του! Ηλίας Κάτανας Εντεταλμένος Σύμβουλος Πολιτικής Προστασίας Δυτικής Μακεδονίας

Δυτική Μακεδονία Ώρα Μηδέν

Ζούμε τις πιο σκοτεινές μέρες της σύγχρονης περιόδου για την περιοχή μας. Ξεπουλώντας τη ΔΕΗ οι δύο κυβερνητικοί εκπρόσωποι της Περιφερειακής μας Ενότητας στη Βουλή, δεν έχασαν μόνο το προσωπικό πολιτικό τους στοίχημα, δεν προσπάθησαν καν να σώσουν την πολιτική τους υστεροφημία ερχόμενοι αντιμέτωποι με τις προεκλογικές δεσμεύσεις και εξαγγελίες τους, αλλά καταδίκασαν την χώρα και την περιοχή μας σε μια μόνιμη ενεργειακή εξάρτηση και σε μία κατακόρυφη πτώση της οικονομίας της.
Κάνοντας χρήση του κοινωνικού αυτοματισμού, προσπαθούν μάταια ακόμη και σήμερα να μας πείσουν για τα οφέλη ενός γρήγορου ξεπουλήματος μέσα από τη φόρτιση που προκαλεί στην κοινωνία η επαναλαμβανόμενη πληροφόρηση σχετικά με τον “κακό” συνδικαλιστή και τον δυσανάλογα υψηλά αμειβόμενο υπάλληλο. Όσο κι αν θέλουν να μας πείσουν πως η τμηματική εκποίηση της Δημόσιας Επιχείρησης Ηλεκτρισμού είναι μια πώληση συμφέρουσα για τους πολίτες δεν θα τα καταφέρουν. Η λογική και μόνο είναι αρκετή για να εξηγήσει κάθε διαφωνία μας στο θέμα.
Φαίνεται ξεκάθαρα άλλωστε, ότι ο κοινωνικός αυτοματισμός έχει αφήσει πολύ βαθιά τα σημάδια του πάνω στις μικρές τοπικές κοινωνίες μας και η ευκολία της "ανθρωποφαγίας" έγινε το μέτρο της αναισθησίας των δύσκολων καιρών που ζει ο καθένας μας. Θα συνεχίσουμε όμως να μιλάμε, θα συνεχίσουμε να λέμε ελεύθερα και χωρίς κανένα φόβο την άποψή μας και ας μην είμαστε ειδικοί. Εξάλλου η δημοκρατία δεν θέλει ειδικούς επιστήμονες. Θέλει ενεργούς πολίτες με ανησυχίες και δράση.
Κανείς δεν υποστηρίζει ότι δεν πρέπει να μπει ένα φρένο, ειδικότερα τώρα την περίοδο της οικονομικής κρίσης στα κακώς κείμενα του στενού και ευρύτερου δημόσιου τομέα. Απεναντίας, η πλειοψηφία των πολιτών είναι υπέρ των αλλαγών, σαφώς και είναι υπέρ των σωστών μεταρρυθμίσεων και του εξορθολογισμού του δημόσιου τομέα. Όμως κάποιοι εντέχνως και παραπλανητικά προσπαθούν να μας κάνουν να ξεχάσουμε πως ΔΕΗ, δεν είναι μόνο ο υπάλληλός της.
ΔΕΗ δεν είναι μόνο ο "κακός" συνδικαλιστής. ΔΕΗ είναι ο οικογενειάρχης συνταξιούχος, ο τεχνίτης, ο μισθωτός, ο 8μηνίτης, ο ελεύθερος επαγγελματίας, ο άνεργος που βρίσκει δουλειά στα καταστήματα της πόλης, ο μικροεπιχειρηματίας, η γεμάτη καφετέρια, το ''ζωντανό'' ταβερνάκι, το σούπερ μάρκετ, η τοπική αγορά, οι τοπικές επιχειρήσεις, τα δικά μας καταστήματα, η ίδια μας η ζωή. ΔΕΗ είμαστε και εμείς. Και ο τελευταίος πολίτης της δυτικής Μακεδονίας γνωρίζει ότι η ΔΕΗ και οι δικές μας τοπικές κοινωνίες είναι άρρηκτα συνδεδεμένες μεταξύ τους. Αυτή είναι η αλήθεια. Άρα λοιπόν στην ουσία, εμάς ξεπουλάνε. Χαρίζουν δηλαδή το φυσικό μας πλούτο και όχι απλά μια σκέτη επιχείρηση, όπως τους αρέσει να μας την παρουσιάζουν. Επίσης το νερό, το άλλο κοινωνικό αγαθό που είναι συστατικό της ίδιας της ζωής και υποφέρουν οι χώρες που το στερούνται, περνάει και αυτό μαζί με το φυσικό πλούτο σε αγνώστου και αμφιβόλου ποιότητας επενδυτές.
Ακόμη όλη αυτή η αχανής έκταση όπως και η ευθύνη της αποκατάστασης της περνάει με τη σειρά της σε απρόσωπες εταιρείες. Το μέλλον ολόκληρων κοινοτήτων που πρέπει να μετεγκατασταθούν εξαρτώνται πια από τις προθέσεις των ιδιωτών, χωρίς κανένα τρόπο διασφάλισης για την τήρηση οποιασδήποτε δέσμευσης. Μια ολόκληρη κοινωνία, όπως είναι η δικιά μας, συνδεδεμένη με τη ''μονοκαλλιέργεια'' του ρεύματος, που σημειωτέον δεν αποφάσισε η ίδια η κοινωνία για αυτό, περνάει στην απόλυτη απαξίωση. Οι επιχειρήσεις, οι μικρές επενδύσεις ανθρώπων του μόχθου, η ποιότητα ζωής, το περιβάλλον, το ίδιο το μέλλον των παιδιών μας τίθενται εν αμφιβόλω.
Είναι κατανοητό ότι, καμία κοινωνική πολιτική δεν μπορεί να καταστεί εφικτή όταν εξαρτάσαι αποκλειστικά από το κέρδος και όταν οι αγορές ορίζουν ποιος θα χει ρεύμα και ποιος όχι. Ποιος θα χει δουλειά και ποιος όχι. Αλήθεια, ποιος ο ρόλος της πολιτικής τότε; Ας κάνουμε κυβέρνηση ξεκάθαρα και όχι έμμεσα τις ίδιες τις αγορές που μέσα στη χαοτική τους λογική παραλληλίζουν ξεδιάντροπα την εκποίηση της ΔΕΗ με την πώληση του ΟΤΕ ακόμα και με της Ολυμπιακής, γιατί γνωρίζουν πως στο δικό τους σύστημα αντίληψης ο φοβισμένος και εξαθλιωμένος Έλληνας θα πιστέψει ότι και αν του πουν. Εξάλλου ο Έλληνας των Μνημονίων έχει πάθει εθισμό με τα τόσα μέτρα γι'αυτό και ο ίδιος παρακολουθεί τις εξελίξεις ανήμπορος να βρει τη δύναμη να αντιδράσει. 
Όλοι οι γκουρού ''αναλυτές'' παρουσιάζουν την πιθανότητα μείωσης της τιμής της κιλοβατώρας ως σωτήρια για τον καταναλωτή αποκρύπτοντας όμως πως την ίδια ώρα ο καταναλωτής γίνεται ενοικιαστής από ιδιοκτήτης με ότι αυτό συνεπάγεται με την ενεργειακή μας πολιτική και με ότι αυτό σχετίζεται με την ενεργειακή μας ανεξαρτησία γενικώς. Ας μην γελιόμαστε όμως και ας μην κοροιδευόμαστε  μεταξύ μας. Το πέρασμα εξάλλου μιας τόσο σημαντικής εξέλιξης για τον εθνικό μας πλούτο από τα θερινά τμήματα της Βουλής και η αποδοχή της συνθήκης ακόμη και από τους δύο τοπικούς μας βουλευτές, τους ξεγυμνώνει και τους καθιστά από εδώ και πέρα πολιτικά αναξιόπιστους προς τις κοινωνίες που τους εξέλεξαν να τους εκπροσωπούν. 
Η γνωστή φράση “ποτέ δεν είναι αργά” ίσως πλέον δεν ισχύει όσον αφορά στα περιθώρια που αυτοι οι ίδιοι θέτουν για την εξέλιξη του ζητήματος της ιδιωτικοποίησης της ΔΕΗ. Είναι σίγουρα αργά όμως για να μας πείσουν ότι νοιάζονται αλλά και σίγουρα αργά για να μας αποδείξουν πως εκπροσωπούν τον τόπο τους. Τους καλέσαμε να καταλάβουν και να μας εξηγήσουν τι πάνε να ψηφίσουν και αυτοί προτίμησαν τον άλλο δρόμο. Τον δρόμο της σιωπής. Οι πολίτες όμως απέδειξαν πως μπορούν να προχωρήσουν πολύ περισσότερο από όσο αυτοί υπολογίζουν. Η συντριπτική ανατροπή στο νέο αυτοδιοικητικό περιβάλλον και η υποστήριξη συνδυασμών που έχουν τη δυνατότητα να διεκδικήσουν και να ανατρέψουν, είναι η μεγαλύτερη απόδειξη. Με αυτή την καθαρή δύναμη εμείς οι υπόλοιποι, οι πολλοί, θα προχωρήσουμε.
Οι πολίτες καταλαβαίνουν πλέον πολλά περισσότερα από αυτά που κάποιοι πιστεύουν. Η κοινωνία όλης της Δυτικής Μακεδονίας απέδειξε πριν λίγο καιρό πως ερμηνεύει τελικά τελείως διαφορετικά τα γεγονότα από ότι θέλουν κάποιοι να μας τα παρουσιάζουν. Έτσι λοιπόν ενωμένοι, μακριά από χρώματα και ταμπέλες, θα καταργήσουμε στην πράξη κάθε αδικία που μας επιβάλλουν.

14/07/2014

Ξεκινάμε μαζί

Στην πιο κρίσιμη περίοδο για τη χώρα μας και για την Αυτοδιοίκηση, οι πολίτες έστειλαν το πιο ηχηρό μήνυμα. Οι Δυτικομακεδόνες επέλεξαν να ανατρέψουν το αυτοδιοικητικό κατεστημένο, που είναι χρόνια σύμφυτο με το πολιτικό, προκειμένου να διασώσουν τις προς ξεπούλημα πλουτοπαραγωγικές πηγές, τη χαμένη αξιοπρέπεια μας, την υπό αμφισβήτηση κυριαρχία μας και την την υπό εγκατάλειψη ύπαιθρο με τα ιστορικά χωριά μας. Η πρόσκληση μας προς τους πολίτες είναι διαρκής γιατί όπως τους χρειαστήκαμε για να γίνει πραγματικότητα η “Ανατροπή”, τους χρειαζόμαστε συνεχώς δίπλα μας και για τη “Δημιουργία”. Η υλοποίηση των βασικών δεσμεύσεών μας, δεν ξεκινάει αύριο. Τρέχει ήδη αφού είναι αποτέλεσμα προεργασίας υπεύθυνου σχεδιασμού και συνεχούς διεκδίκησης κάτι το οποίο θα πάρει την τελική του μορφή από την αίθουσα του Περιφερειακού συμβουλίου καταλήγοντας πίσω στην κοινωνία. Πάντα Αμεσοδημοκρατικά, με πόρτες ανοιχτές θα συνεχίσουμε να ζούμε μαζί και να δημιουργούμε μαζί, για να βελτιώσουμε τις ζωές μας, για να μπορέσουμε να κοιτάξουμε στα μάτια τα παιδιά μας, παραδίδοντας τους κάτι καλύτερο από αυτό που έφτασε στα χέρια μας ύστερα από δεκαετίες της κατασπατάλησης των οικονομικών και των φυσικών πόρων, του δημόσιου πλούτου και της αξιοπρέπειας μας. Τόσο από το χώρο που υπηρετώ τον πολίτη και θα συνεχίσω να υπηρετώ με όλες μου τις δυνάμεις ως Πυροσβέστης, όσο πλέον και από τις επάλξεις του Περιφερειακού Συμβουλίου στο πλευρό του Θόδωρου Καρυπίδη με το συνδυασμό “Ανατροπή – Δημιουργία”, ζητώ να είμαστε μαζί σε κάθε βήμα της Περιφέρειας, για τις μεγάλες ανατροπές και διεκδικήσεις μας, για μια καλύτερη διαχείριση, για μια νέα ηθική στην Αυτοδιοίκηση. 

Εύχομαι σε όλους μας καλή δύναμη!


Ηλίας Κάτανας Εκλεγμένος Περιφερειακός Σύμβουλος Δ.Μακεδονίας


Αντί ευχαριστηρίου

Ποτέ μου δεν τα πήγαινα καλά με τον ξύλινο λόγο και αυτή ήταν άλλωστε η πρώτη αφορμή που μας έφερε πιο κοντά. Συνηθίζεται μετά το τέλος των εκλογών και καλώς, να ανακοινώνεται ένα ευχαριστήριο του υποψηφίου. Έχω υποσχεθεί το ευχαριστώ να σας το πω προσωπικά ακούγοντας σας και κοιτάζοντας σας στα μάτια. Κυρίως όμως το ευχαριστώ θα πάρει σάρκα και οστά αν μείνω συνεπής στις αρχές μου και δώσω τις μάχες που με στέλνετε να κερδίσω. Και θα το κάνω όπως σας υποσχέθηκα από όποια θέση κι αν με κατατάξει η Δημοκρατία, πάντα στο πλευρό του Θόδωρου Καρυπίδη. 2353 άνθρωποι περίπου, στην πιο ιερή στιγμή της Δημοκρατίας με επέλεξαν να τους αντιπροσωπεύσω. Το εκλογικό αποτέλεσμα λοιπόν και οι συσχετισμοί δείχνουν ξεκάθαρα τη νίκη. Την Κυριακή καταποντίζουμε το παλιό και φέρνουμε πάλι την αξιοπρέπεια στην Περιφέρεια μας. Είμαστε έτοιμοι, αρκεί να πάμε όλοι μαζί ενωμένοι στις κάλπες της Κυριακής για να στείλουμε τα ξεκάθαρα μηνύματα. "Οι νέοι άνθρωποι μπροστά", "Η Δυτική Μακεδονία δεν ξεπουλιέται"
ΠΑΜΕ λοιπόν ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ για την Ανατροπή και τη Δημιουργία του τόπου μας.

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΑΣ

Ζούμε σε μία εποχή όπου κανείς δεν πρέπει να μένει αδιάφορος και αδρανής. Αισθανόμενος λοιπόν το βάρος της ευθύνης που αναλογεί στους νέους ανθρώπους, συντάχθηκα εξαρχής στην προσπάθεια του Θόδωρου Καρυπίδη.
Μία προσπάθεια ανεξάρτητη και καθαρή, βγαλμένη όχι από κομματικά γραφεία αλλά από τα σπλάχνα της κοινωνίας. Μία προσπάθεια μέσα από ανοιχτές διαδικασίες διαβούλευσης, που αποτελεί και έναν από τους βασικούς ιδρυτικούς πυλώνες της παράταξης Ανατροπή-Δημιουργία, με απόλυτο και καθοριστικό παράγοντα, την περιφερειακή συνείδηση, μία έννοια που πρώτος ο Θόδωρος εισήγαγε στην τοπική ενημέρωση.
Για να σας δώσω λοιπόν, ένα πρώτο στίγμα της υποψηφιότητάς μου, θέλω να ξεκαθαρίσω πως δεν συμμετέχω σ' αυτήν την προσπάθεια με ψευδαισθήσεις ούτε με κενές υποσχέσεις. Αν και ανέκαθεν η προσφορά στα κοινά ήταν μία επίπονη προσπάθεια, τώρα, ειδικά μετά την κατάρρευση μιας ολόκληρης κοινωνίας αλλά και την ισοπέδωση της οικονομίας της, καλούμαστε πλέον να δουλέψουμε για την ανασυγκρότηση και τη δημιουργία, έργο το οποίο θα είναι κατά πολύ δυσκολότερο και επίπονο.
Πιστεύω ότι η ενασχόληση με την τοπική αυτοδιοίκηση είναι μία συνεχής και ευσυνείδητη προσφορά προς την κοινωνία και πρέπει να πάψει να λειτουργεί με ιδιοτελείς και βιοποριστικούς όρους.
Συμμετέχω λοιπόν με επίγνωση των δυσκολιών, των συνεπειών αλλά και με σαφή γνώση των δυνατοτήτων τόσο των Δυτικομακεδόνων όσο και της Δυτικής Μακεδονίας.
Σε αυτή την προσπάθεια κατέρχομαι με καθαρούς συμμάχους, με πρώτο και καλύτερο την ίδια μου την οικογένεια, που ήταν και η πρώτη που στήριξε την επιλογή μου αυτή.
Σας ευχαριστώ,
Ηλίας Κάτανας.

27/03/2014

Κοινωνική ''γενοκτονία''


Η βασανισμένη εδώ και τρία χρόνια από τα Μνημόνια κοινωνία μας παρακολουθεί σαστισμένη και έντρομη τα γεγονότα που διαδραματίζονται τους τελευταίους μήνες και προσπαθεί να ερμηνεύσει όλα αυτά που έγιναν, που γίνονται αλλά και που πρόκειται να συμβούν στο μέλλον.
     Φτάσαμε ήδη στα μέσα Δεκεμβρίου, ψηφίστηκε με άνεση και ο φετινός προϋπολογισμός και όπως όλα δείχνουν τα πράγματα και τα φετινά Χριστούγεννα θα τα περάσουμε βαθιά στο τούνελ της ύφεσης και θα είναι ακριβώς όπως τα περσινά. Μόνο γιορτές δε θα θυμίζουν.
     Η χώρα μας βρίσκεται σ'ένα επικίνδυνο τέλμα. Ακροβατεί τα τελευταία χρόνια πάνω σ'ένα τεντωμένο σχοινί, έτοιμη από στιγμή σε στιγμή να πέσει στον γκρεμό. Το κλίμα πολώνεται και η κοινωνία δείχνει να παραλύει από τα συνταρακτικά γεγονότα που ξεκίνησαν από τα μέσα του καλοκαιριού αλλά έως και σήμερα. Από τον ξαφνικό σκοτάδι της ΕΡΤ, τον εγκλεισμό αρχηγού κόμματος στη φυλακή, τη δολοφονία με πολιτικό υπόβαθρο του Παύλου Φύσα, τις τρομοκρατικές δολοφονίες των δύο παιδιών μελών της χ.α, την πρόταση δυσπιστίας προς την κυβέρνηση αλλά έως και την ψήφιση του προϋπολογισμού, έχουν φέρει σε τρομερή αναστάτωση και ανασφάλεια την πολύπαθη ελληνική κοινωνία.
     Από τη Μεταπολίτευση έως και σήμερα, η χώρα μας δεν έχει περάσει τόσες κρίσεις μαζεμένες, όσες τα τελευταία τρία χρόνια. Κρίση οικονομική, πολιτική, δικαστική και ανθρωπιστική. Κρίσεις που έχουν συμπαρασύρει όλους τους θεσμούς της χώρας μας.
     Δεν είμαι σίγουρος όμως, αν έγινε τελικά αντιληπτό από τους πολιτικούς της χώρας, από αυτούς που  φέρουν στο ακέραιο την ευθύνη για τη χρεοκοπία της Ελλάδας, αν έχουν συνειδητοποιήσει ότι ακόμη παραμένουν σε ισχύ οι λόγοι για τους οποίους οι πολίτες εξακολουθούν να μην πιστεύουν τους πολιτικούς.
     Και στ'αλήθεια τώρα,πως μπορεί κάποιος να συνεχίζει να εμπιστεύεται τους συγκεκριμένους πολιτικούς οι οποίοι μιλούν καθημερινά για έξοδο από την κρίση αλλά συνεχώς διαψεύδονται από τα γεγονότα; Και όποιος δε μπορεί να διακρίνει ότι μετά από έξι περίπου χρόνια συνεχούς ύφεσης παραμένουμε στο ίδιο ή και σε χειρότερο σημείο από το 2010 που μπήκαμε στα Μνημόνια, τότε, είτε ζει σε άλλη χώρα είτε εξυπηρετεί προσωπικές κομματικές σκοπιμότητες.
     Έχουν περάσει τρία χρόνια.Τρία χρόνια που φέρανε τα πάνω κάτω στην πατρίδα μας. Που έχουν γίνει τόσα, όσα δεν έχουν γίνει τα τελευταία 150 έτη. Που χαθήκανε κεκτημένα δεκαετιών σε μία νύχτα, που έχει περάσει τόσος καιρός και δεν υπάρχει πλέον ένας συνάνθρωπος μας που να πιστεύει ότι πράγματι -ρε αδερφέ- θα έρθουν καλύτερες μέρες.
     Η αλήθεια είναι αυτή, είναι σκληρή και αποτυπώνεται στην καθημερινότητα του καθενός. Η ανεργία καλπάζει με ξέφρενους ρυθμούς, οι άποροι πολλαπλασιάζονται και όλο και πιο πολλοί στριμώχνονται στις ουρές των συσσιτίων των μεγάλων πόλεων. Τα νοσοκομεία καταρρέουν χωρίς αναλώσιμα, χωρίς γιατρούς και εξειδικευμένο προσωπικό. Οι μη προνομιούχοι δεν έχουν πλέον να αγοράσουν τα βασικά, κάποιοι άλλοι δεν έχουν χρήματα να πληρώσουν το πετρέλαιο, υπάρχουν συνάνθρωποι μας που δεν έχουν χρήματα να πληρώσουν την ιατρική τους περίθαλψη, οι ανασφάλιστοι καρκινοπαθείς αδυνατούν να πληρώσουν τα πανάκριβα τους φάρμακα και έχουν για συντροφιά μόνο την αξιοπρέπεια τους, πολλοί συνάνθρωποι μας ψάχνουν στα σκουπίδια να βρούνε τροφή. Από την άλλη όμως μεριά, η εφορία επιδίδεται σ'ένα άνευ προηγουμένου σαφάρι κατασχέσεων τραπεζικών λογαριασμών αλλά και σπιτιών ενώ η στιγμή της άρσης της απαγόρευσης πλειστηριασμών Α'κατοικίας είναι προ των πυλών.
      Το συμπέρασμα απ'όλα τα παραπάνω είναι ότι η χώρα μας δέχεται μία πρωτόγνωρη κοινωνική γενοκτονία. Οι δημόσιοι υπάλληλοι νιώθουν σαν τους μελλοθάνατους ενώ οι μισοί υπάλληλοι του ιδιωτικού τομέα απολύονται και οι άλλοι μισοί παρακαλάνε το αφεντικό τους πότε θα μαζέψει λεφτά ο ίδιος για να μπορέσει να τους πληρώσει έναντι. Οικογένειες ζουν κλεισμένες στα σπίτια τους φοβούμενοι την κοινωνική κατακραυγή της γειτονιάς, γιατί απλά δεν έχουν πληρώσει το ρεύμα και ζούνε στο σκοτάδι.
     Όχι κύριοι,δεν είναι λαϊκισμός αυτό που περιγράφω. Είναι η τραγική εικόνα που βιώνουν πολλοί συνάνθρωποι μας στην Ελλάδα του 2013, στην Ελλάδα των Μνημονίων. Γι'αυτό και η καθημερινότητα μας είναι γεμάτη από εντάσεις, κραυγές και μίσος. Γι'αυτό και η κοινωνία μας είναι σε κατάσταση παραφροσύνης.
    Γιατί είναι διάχυτη η πεποίθηση πλέον, ότι, ούτε τα κόμματα που μας κυβερνούν έχουν πια την αντίληψη το τι πραγματικά συμβαίνει στη μέση ελληνική οικογένεια, όπως δε γνωρίζουν ούτε με ποιον τρόπο θα έρθει τελικά η <<σωτηρία>> και η ανάπτυξη στη χώρα μας.
     Όλο μας λένε για το φως στο τούνελ αλλά το μόνο φως που φαίνεται είναι από το τρένο που έρχεται με φόρα κατά πάνω μας. Μας λένε ότι δε θα υπάρξουν νέα μέτρα, αλλά η αλήθεια είναι ότι τα μέτρα είναι ήδη ψηφισμένα και απλά περιμένουν την πρώτη Γενάρη για ν'αρχίζουν να εφαρμόζονται. Κακά τα ψέμματα, και ο τελευταίος <<ισορροπημένος>> πολίτης αυτής της χώρας συνειδητοποιεί ότι το ευρωπαϊκό όνειρο που του τάξανε έχει μετατραπεί σε εφιάλτη. Συνειδητοποιεί ότι το ευρώ ως κοινό νόμισμα είναι άκρως υφεσιακό και υπεύθυνο για την παρατεταμένη λιτότητα. Και όσο θα περνάει ο καιρός και τα πράγματα θα χειροτερεύουν, τόσο και η συζήτηση περί μίας άλλης λύσης, δε θα θεωρείται ταμπού.
      Γενικά υπάρχει μία απαξίωση από την πλευρά της κοινωνίας προς τα πάντα. Υπάρχει μία απογοήτευση, μία ψυχική κούραση όπου ο κόσμος τρέχει τη δική του καθημερινότητα που γίνεται όλο και πιο δύσκολη και αδιαφορεί για όλα τ'άλλα. Αδιαφορεί για τον συνάνθρωπο του, για τον διπλανό του, για τη χώρα του, για τους πολιτικούς, για τα πάντα.
      Και ειλικρινά για ποιο λόγο αυτός ο κόσμος να μην είναι θυμωμένος και αδιάφορος; Πως να μην είναι θυμωμένος όταν βλέπει ότι οι θυσίες του πάνε χαμένες και ότι αυτούς που εμπιστεύθηκε απλά πάνε με τον αυτόματο πιλότο, χωρίς πρόγραμμα, χωρίς προοπτική, χωρίς σχέδιο.
      Ξέρετε, οι Έλληνες στην πλειοψηφία τους, ήταν πάντοτε συνεπείς στις οικονομικές υποχρεώσεις τους. Πάντα πληρώνανε την εφορία τους, τη ΔΕΗ τους, πάντα είχαν ένα πρόγραμμα στον οικογενειακό τους προϋπολογισμό. Απλά τώρα δεν έχουν να πληρώσουν. Κάνεις για παράδειγμα δε θα είχε πρόβλημα να πληρώσει το 25ευρω στην είσοδο των νοσοκομείων, αρκεί να είχε να πληρώσει. Κανείς δε θα είχε πρόβλημα να πληρώσει το χαράτσι του, την εφορία του, τη ΔΕΗ του, αρκεί να είχε να τα πληρώσει. Κανείς δε θα είχε πρόβλημα να αγοράσει τα τέλη κυκλοφορίας του, αρκεί να είχε για να τ'αγοράσει.
      Ένας λαός λοιπόν, που όμοιος του στον κόσμο δε βίωσε τόσο σκληρή και παρατεταμένη λιτότητα, ένας λαός φιλότιμος που έβαλε πλάτη και δέχτηκε αδιαμαρτύρητα τα πιο βίαια μέτρα που έχουν περάσει σε ολόκληρη την Ευρώπη, ε λοιπόν αυτός ο λαός τιμωρείται συστηματικά  και προσβάλλεται καθημερινά, από όλους αυτούς που εμπιστεύτηκε, από όλους αυτούς που τους έδωσε τη λαϊκή εντολή ν'αλλάξουν έστω το πλαίσιο της διαπραγμάτευσης.
      Από το 2010 που μπήκαμε στον αστερισμό των Μνημονίων, μαζί με τα Μνημόνια μπήκανε στο καθημερινό μας λεξιλόγιο και άγνωστες λέξεις όπως σπρεντς, τραπεζικά φαντς, πρωτογενές πλεόνασμα και άλλες τέτοιες παρόμοιες εκφράσεις και έτσι μάθαμε να ξεγελάμε την ανέχεια μας παπαγαλίζοντας αυτές τις έννοιες, αν και είμαι σίγουρος ότι το 80% και ένας από αυτούς και εγώ, ανάθεμα αν έχουμε ιδέα τι σημαίνουν. Με το που μπήκε στη ζωή μας η τρόικα, μάθαμε να <<ζούμε>> μέσα από τα <<χαρούμενα>> δελτία ειδήσεων των 8 όπου και αυτά συστηματικά εδώ και τρία χρόνια επιδίδονται σε ένα <εμπόριο> ελπίδας αλλά μόλις κλείσουν τα τηλεοπτικά παράθυρα, πιάνουμε το τεφτέρι και προσπαθούμε να βρούμε τι άλλο απέμεινε  να κόψουμε από τον οικογενειακό μας  προϋπολογισμό για να μπορέσουμε να πληρώσουμε άλλες πιο σημαντικές ανάγκες.
      Κανείς από όλους αυτούς που μας έφτασαν ως τη χρεοκοπία, δε μπορεί να μας πει με σιγουριά, πότε επιτέλους θα βγούμε από την εποχή των Μνημονίων ή αν μπορούν έστω να μας προτείνουν μία λύση.
     Πλατιάσαμε  ήδη αρκετά. Η πραγματικότητα δυστυχώς είναι αυτή που περιγράφω. Χωρίς ωραία λόγια και κρυφούς αστερίσκους. Δε χρειάζεται να ζούμε με ψευδαισθήσεις. Έχουμε ανάγκη εδώ που φτάσαμε,  ν'ακούσουμε για πρώτη φορά αλήθειες. Και η αλήθεια είναι, είτε μας αρέσει είτε όχι, ότι, ούτε το 2014 θα υπάρξει κάτι θετικό. Ούτε τα αμέτρητα λουκέτα πρόκειται να ξανά ανοίξουν, ούτε τα χιλιάδες <ενοικιάζεται> πρόκειται να ξανά μισθωθούν, ούτε οι εκατοντάδες χιλιάδες άνεργοι πρόκειται να βρουν δουλειά αλλά και ούτε η νέα κατηγορία των νεο-ανέργων που θα προκύψει από το καθεστώς της διαθεσιμότητας θα μπορέσει να ξανά βρει εργασία.
      Φυσικά κατά καιρούς θα υπάρξουν καλοθελητές που θα μιλούν για πρωτογενές πλεόνασμα για ανάπτυξη και άλλα τέτοια χαριτωμένα. Όλα όμως θα κινούνται στη σφαίρα της λογιστικής πολιτικής. Η κοινωνία δεν ξεγελά πια την ανέχεια της με <ευχολόγια> και ελπιδοφόρες προβλέψεις, γιατί ξεχνάνε όλοι αυτοί ότι, όπου ευημερούν οι αριθμοί, τα χαμόγελα κόβονται.
      Και για να κλείνουμε. Είναι επιτακτική ανάγκη λοιπόν για αλλαγή πορείας. Είναι επιτακτική ανάγκη να εκπονηθεί ένα άλλο σχέδιο εξόδου από την κρίση, τώρα που φτάσαμε στο σημείο 0. Γιατί με τα Μνημόνια έχουμε χάσει ήδη μία γενιά, θα είναι τραγωδία να υποθηκεύσουμε και την επόμενη.
Έχει γίνει πλέον σαφές σε όλους ότι η χώρα βιώνει τη μεγαλύτερη ανθρωπιστική κρίση των τελευταίων 50 ετών. Απαιτείται από σήμερα κιόλας η τρόικα να αρχίσει να ακούει επιτέλους τα πρώτα ΟΧΙ. Δεν υπάρχει πολυτέλεια χρόνου. Αν δε γίνει αυτό, τότε έρχεται η στιγμή που θα πρέπει να σκεφτόμαστε στα σοβαρά την αναζήτηση κάποιας άλλης πολιτικής λύσης. 
      Γιατί κάποιοι θα πρέπει να έχουν κατά νου ότι, πολλές φορές η στάμνα θα πάει στη βρύση αλλά μια φορά θα σπάσει.. 
                                                                                           
 Εύχομαι σε όλους Καλές Γιορτές!!

09/12/2013


ΨΑΡΟΥΚΩΣΤΑΙΝΑ








Τελευταίες μέρες του Αυγούστου, σιγά σιγά μας αποχαιρετά το καλοκαιράκι  και από τον καύσωνα και τα μπάνια του λαού επιστρέφουμε με γρήγορους  ρυθμούς στην κρυάδα της ελληνικής πραγματικότητας. Συνηθίζουμε στη χώρα μας με το που θα φύγει ο Αύγουστος να ευχόμαστε <<καλό χειμώνα>> . Φεύγει λοιπόν το καλοκαιράκι  και έρχεται χειμώνας, όχι τόσο λόγω των καιρικών συνθηκών, αλλά λόγω των πιθανών νέων μέτρων που έρχονται.
Η εποχή που διανύουμε, δυστυχώς, είναι πολύ φορτισμένη.  Η διαλυμένη ελληνική κοινωνία βρίσκεται σε μία οριακή κατάσταση όπου τα μέλη της ακροβατούν πάνω σ' ένα τεντωμένο σχοινί έχοντας ξεπεράσει προ πολλού κάθε όριο αντοχής, έτοιμα να ξεσπάσουν επί δικαίων και αδίκων. Δεν είναι ν' απορεί κανείς όμως γιατί συμβαίνει αυτό, αφού ζούμε στη χώρα των αντιθέσεων, στη χώρα των προνομιούχων από τη μία και των κορόιδων από την άλλη ή καλύτερα στην Ψαρου-Κώσταινα.
Η φράση <<Ψαρου-κώσταινα>> δε θα μπορούσε να περιγράψει με γλαφυρότερο τρόπο την εικόνα των δυο Ελλάδων που βιώνουμε σήμερα. Στη μία πλευρά έχουμε τη μία Ελλάδα που δεν έχει να πληρώσει 1 ευρώ και 20 λεπτά για την μετακίνηση της με τα ΜΜΜ και τους πολίτες της να λιποθυμάνε από τα χρέη και την ανέχεια και στην άλλη πλευρά έχουμε την άλλη Ελλάδα της ψευτοδιανόησης και την Ελλάδα που γίνεται στουπί από τις σαμπάνιες στα νεόπλουτα θέρετρα. Αυτή είναι λοιπόν η εικόνα της σημερινής χρεοκοπημένης και σε αξίες και σε θεσμούς Ελλάδα μας.
Μ' έναν λαό κομμένο στα δύο χωρίς να γνωρίζει τι ποιεί η δεξιά και τι η αριστερά, μ' ένα λαό που βλέπει τον ιστό της κοινωνίας του καθημερινά να διαλύεται, μ' ένα λαό που βλέπει τους δικαστές του ανήμπορους να αποδώσουν δικαιοσύνη, που βλέπει τους ελεγκτικούς του μηχανισμούς να εξευτελίζονται από τους φορονταβαντζήδες, μ' ένα λαό που βλέπει τους <<διανοούμενους>> του να κατηγορούν κυνικά ως <<τζαμπατζήδες>> παιδιά που δεν έχουν ενδεχομένως χρήματα, ε αυτός ο λαός δε ζητάει τίποτα περισσότερο από την αξιοπρέπεια του και την ίση μεταχείριση του.
Τι έχει συμβεί όμως όλα αυτά τα χρόνια και έχουμε χάσει τον προσανατολισμό μας σαν κοινωνία; Για πιο λόγο υπάρχουν τόσες πολλές αντιθέσεις μέσα σε μία χώρα; Καταρχάς ο νέο έλληνας άλλαξε τον τρόπο ζωής και σκέψης του, αφού ζει πλέον στην εποχή της πλουσιοχυδαιότητας και της βλαχογκλαμουριάς. Γιατί ζει στην εποχή του απόλυτου τίποτα.
Μας έχει συνεπάρει το νεόπλουτο νεοελληνικό μοντέλο ανάπτυξης συνεχίζοντας όμως να ζούμε μία ψευδαίσθηση σε μία εποχή όπου τα τελευταία τρία χρόνια έχουν συμβεί τόσα στη χώρα μας, όσα δεν έγιναν τα τελευταία εκατόν πενήντα. Μας έχει συνεπάρει η ανάδειξη παρακμιακών πράξεων της νεοελληνικής νεόπλουτης ζωής, καταφέρνοντας έτσι να μας αποπροσανατολίσει από τα καθημερινά μας προβλήματα, με αποτέλεσμα να λησμονούμε με μεγάλη ευκολία, για παράδειγμα, τη λίστα Λαγκάρντ και να πέφτουμε  με τα μούτρα στη <<λίστα Ρέμου>>. Και γιατί συμβαίνει αυτό; Γιατί δυστυχώς ζούμε στην εποχή της <<αστακομακαρονάδας>>. Μίας εποχής που ξεχειλίζει από δήθεν και υποκρισία. Θέλετε ν' αναλύσουμε τι ακριβώς είναι η αστακομακαρονάδα για να καταλάβετε τι εννοώ; Η αστακομακαρονάδα λοιπόν  είναι μία ελληνική πατέντα-έδεσμα(;) που προσπάθησε να μας επιβάλλει το νεοπλουτίστικο life-style ως δείγμα <<κοινωνικής ευμάρειας>> και κοινωνικής υπεροχής, αφού μπόρεσε και ταίριαξε βάρβαρα τον πανάκριβο αστακό με το πάμφθηνο ευτελές ζυμαρικό!!
Ε, ακριβώς έτσι λοιπόν, πάνω σε μία τέτοια  ανάλογη <<πατέντα>>, βασίστηκε και η καθημερινότητα μας. 
Αυτή είναι λοιπόν η μία Ελλάδα της <<πατέντας>>. Πάμε και στην άλλη Ελλάδα που δημιούργησε αυτή την πατέντα. Στη Μύκονο, στην Καλλιθέα και στα άλλα ελληνικά θέρετρα αυτή η Ελλάδα, αυτή με το πούρο, με τα μοντέλα Β' διαλογής, με τους τηλεμαϊντανούς και με τους υπό πτώχευση επιχειρηματίες που μπορεί να μη μπορούν να  πληρώνουν τους εργαζομένους τους, αλλά μπορούν να το παίζουν <<μάτσο>> στην παραλία της Ψαρούς, αυτή η Ελλάδα λοιπόν ξοδεύει χιλιάδες ευρώ σε σαμπάνιες και σε life-style εκδηλώσεις χωρίς φυσικά ν' αποδίδει τίποτα απολύτως στο κράτος.
Σαφώς και δε μπορούμε να ποινικοποιήσουμε ούτε τα υψηλά εισοδήματα, ούτε την άνετη ζωή, ούτε το life-style. Αν τα κατέχουν νόμιμα καλά κάνουν και τα σκορπούν, έτσι κινείται και η οικονομία εξάλλου. Η εικόνα όμως που βγαίνει έξω στην κοινωνία είναι ότι η ασύλληπτη φοροδιαφυγή διασκεδάζει στα διάφορα <<πολιτιστικά>> κέντρα και έτσι υπάρχει διάχυτη η αίσθηση της παντελούς έλλειψης ίσης μεταχείρισης προς όλους. Χρέος λοιπόν μιας ευνομούμενης πολιτείας είναι να φτιάξει επιτέλους ισχυρούς αξιοκρατικούς μηχανισμούς που θα μπορούν να ελέγχουν το Πόθεν Έσχες όλων αυτών που εξακολουθούν να πίνουν στην υγεία των υπόλοιπων κορόιδων.
Το προκλητικό πάρτι στη Μύκονο για παράδειγμα πριν λίγο καιρό, κατέδειξε ακριβώς αυτό το πράγμα. Τις δύο Ελλάδες. Την Ελλάδα της ύφεσης και της ανέχειας από τη μία και την Ελλάδα της ασυλίας σε όλα τα επίπεδα από την άλλη.
Και όλα αυτά συμβαίνουν σε μία εποχή όπου η κατάθλιψη στη χώρα μας έχει χτυπήσει κόκκινο και τα συνεχόμενα μέτρα έχουν καταστρέψει  τη μεσαία τάξη, την ραχοκοκαλιά της πατρίδας μας. Στην Ελλάδα λοιπόν των δύο εκατομμυρίων περίπου ανέργων, της φτώχειας και της συνεχούς λιτότητας, η ελιτίστικη ζωή και η ασυλία ορισμένων, προκαλεί. Ο πολίτης αισθάνεται την αδικία σε βάρος του. Γιατί κακά τα ψέματα, άλλο είναι να είσαι πολίτης στο <<κράτος της Μυκόνου>> και να απολαμβάνεις κάθε είδους ασυλία και άλλο να είσαι πολίτης στην Άνω Ραχούλα που με το φόβο της κατάσχεσης να προσπαθείς να είσαι συνεπής στις υποχρεώσεις σου.
Αυτό λοιπόν το νεόπλουτο κράτος,  όπως προέγραψα, είναι αποτέλεσμα και δικό μας. Το αφήσαμε να γίνει έτσι, ζώντας την πεποίθηση ότι ίσως κάποτε και εμείς να μπορέσουμε να γίνουμε κομμάτι του, αφού το όνειρο του κάθε νεοέλληνα ήταν να γίνει <<μάτσο>>. Μία κοινωνία δηλαδή που εμείς δημιουργήσαμε, τώρα μας ενοχλεί. Προηγούνται όμως οι ηθικοί αυτουργοί αυτού του δημιουργήματος. Και ηθικοί αυτουργοί είναι όσοι συμμετείχαν τα τελευταία χρόνια σ' αυτό το τελειωμένο πολιτικό σύστημα.
Αυτό το πολιτικό σύστημα που δε μπόρεσε ποτέ να γίνει ο προστάτης των πραγματικά αδυνάτων, που δε μπόρεσε ποτέ να κάνει ένα ισχυρό, αξιοκρατικό φορολογικό σύστημα, απεναντίας όμως, έκανε τις χάρες του σε όλους αυτούς που το κρατούσαν και συνεχίζουν να το κρατούν όμηρο για τις δικές τους ανάγκες, ανταλλάσοντας το με την μακρόχρονη πολιτική επιβίωση τους. Ένα κράτος που δε μπόρεσε ποτέ να φτιάξει ένα σοβαρό εθνικό σύστημα παιδείας, ένα κράτος που δε μπόρεσε ποτέ να δημιουργήσει αξιόλογο σύστημα υγείας, ένα κράτος που γενικά νοσσεί σε όλες τις λειτουργίες του.
Όσο όμως αυτό το κράτος αδυνατεί να αποδώσει δικαιοσύνη, η κατάληξη θα είναι γνωστή. Ο διχασμός στην κοινωνία για άλλη μία φορά θα είναι αναπόφευκτος και όταν θα ανάψει το φιτίλι δε θα κάνει διακρίσεις αλλά θα συμπαρασύρει και όλους αυτούς τους δήθεν χλιδάτους.
Το συμπέρασμα για να κλείνουμε είναι ότι η Ελλάδα αργοπεθαίνει γιατί χιλιάδες νοικοκυριά βρίσκονται στο όριο της φτώχειας. Όλα αυτά τα <<κόκκινα χαλιά>> που στρώνονται ενίοτε στα ξέφρενα <<επαναστατικά>> πάρτι, δεν είναι ικανά να κρύψουν το δράμα της ελληνικής κοινωνίας. Κανείς από όλους αυτούς δεν είναι ικανός να καταδικάσει αλλά και να συμπάσχει με την τραυματισμένη κοινωνία που απλά γλύφει τις πληγές, που της προξένησε η κρίση. Γιατί απλά, κανείς από όλους αυτούς τους συγκεκριμένους, δε θέλει να προσφέρει κάτι πραγματικά για την ενίσχυση των φτωχών μας συνανθρώπων αφού....ποιος έχασε το φιλότιμο και την ανθρωπιά για να το βρει η <<παρέα των ολίγων>>.
Φυσικά, δε θα μπορούσαμε ν' ασχοληθούμε και λίγο με τους ανθρώπους του πνεύματος αλλά και με την κραυγαλέα ένοχη και περίεργη σιωπή τους. Κάποτε παίρνανε θέση για τα πράγματα της χώρας μας, ένας Χατζιδάκις, ένας Θεοδωράκης, ένας Ελύτης, ένας Σεφέρης και σήμερα όλους  αυτούς τους αντικατέστησαν διάφοροι <<Ρέμοι>> και <<Σφακιανάκηδες>> Πραγματικά που είναι όλοι αυτοί οι σημερινοί διανοούμενοι να πάρουν θέση για την οικονομία μας αλλά και για την ηθική κρίση που μαστίζει τη χώρα μας;
Όταν όμως ακόμη και αυτοί, οι σημερινοί άνθρωποι της διανόησης, όπως τους αρέσει να τους αποκαλούν, περιμένουν στην ουρά για να ταϊστούν από τον κρατικό προϋπολογισμό, όταν ακόμη και αυτοί οι ίδιοι προσπαθούν να γαντζωθούν σε μία κρατική θέση, γλείφοντας ενίοτε την εξουσία προσδοκώντας κανένα κοκαλάκι, ε τότε δεν υπάρχει καμία ελπίδα.
Είναι αυτοί οι γνωστοί τζαμπατζήδες της <<διανόησης>>  που δε διστάζουν πολλές φορές με κυνικό και ανάλγητο τρόπο να καταδείξουν το Εγώ τους που πλημμυρίζει πάντα από έντονο μισανθρωπισμό, εκδηλώνοντας στην ουσία απλά τα ένστικτα τους. Όπως πριν λίγες μέρες που χάθηκε άδικα ένα παιδί 19 χρονών γιατί δεν είχε εισιτήριο να πληρώσει, αλλά για ακόμη μία φορά κέρδισε η χυδαιότητα, ο χλευασμός στη μνήμη του νεκρού, οι χαριτωμένες εξυπνάδες, οι εξυπνακίστικες αναλύσεις που προσπαθούσαν με στόμφο να διαμορφώσουν την κοινή γνώμη στα πόσα ευρώ θεωρείται κάποιος <<τζαμπατζής>> , όπως επίσης και ο επαγγελματίας άκρατος  αντιλαϊκισμός.
Αυτή είναι η Ελλάδα μας σήμερα. Μία χρεοκοπημένη Ελλάδα σε θεσμούς, σε αξίες και σε ιδανικά, γεμάτη όμως προκλητικά προνόμια και παντός είδους  ασυλία για ορισμένους και με φρούδες προσδοκίες και ψευδαισθήσεις για τους υπολοίπους. Και με μία κοινωνία σταθερά διαλυμένη και διαιρεμένη...

23/08/2013
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΤΟ VETONEWS http://www.vetonews.gr/eleutherovima/item/19514-psaroukostaina-tou-ilia-katana

Τελικά δεν είναι στραβός ο γιαλός,απλά στραβά αρμενίζουμε

''...Το ηθικό δίδαγμα λοιπόν από όλη αυτή την ιστορία είναι ο έντονος κανιβαλισμός και η ''ανθρωποφαγία''που βιώνουμε σαν κοινωνία.Αυτό που πραγματικά πρέπει να μας προβληματίσει είναι ότι η επόμενη κοινωνική ομάδα που θα ''κριθεί'',μπορεί να είναι η δική μας και τότε και εμείς οι ίδιοι θα πρέπει να αποδείξουμε πως δεν είμαστε ελέφαντες,αλλά νομίζω πως μάταια θα ψάχνουμε για συμμάχους...γιατί  όταν μας ζητήθηκε,επιλέξαμε να είμαστε απλοί θεατές.Η ζημιά θα έχει ήδη γίνει,στη διαλυμένη από το ''διαίρει και βασίλευε'',ελληνική κοινωνία.Όλα τ'άλλα είναι απλά,να 'χαμε να λέγαμε για να εξυπηρετεί ο καθένας από την πλευρά του,ηθελημένα ή όχι,κομματικές στρατηγικές''.
  
     Συνεχίζοντας όπως τελείωσα από το προηγούμενο άρθρο μου και έπειτα από τα τελευταία γεγονότα, φαίνεται ξεκάθαρα πλέον ότι ο κοινωνικός αυτοματισμός δείχνει να έχει αφήσει πολύ βαθιά  τα σημάδια του πάνω σε μία κοινωνία που ψυχορραγεί. Γιατί πραγματικά αυτό που βιώνουμε καθημερινά δε λέγεται κοινωνία, αλλά ζούγκλα και η ευκολία της <<ανθρωποφαγίας> έγινε το μέτρο της αναισθησίας των δύσκολων καιρών που ζει ο καθένας μας.  Καθημερινά βρίσκει εφαρμογή  <<ο θάνατος σου η ζωή μου>> σε μία κοινωνία που βλέπει τον ιστό της να διαλύεται καθημερινά και τους πολίτες της να είναι απελπισμένοι και φοβισμένοι. Οι δημόσιοι υπάλληλοι νιώθουν σαν τους μελλοθάνατους, ενώ οι εκατοντάδες χιλιάδες άνεργοι του ιδιωτικού τομέα έχουν πάψει εδώ και καιρό να ελπίζουν και απλά και αυτοί το μόνο που κάνουν είναι να προσθέτουν τους εαυτούς τους στο μακρύ κατάλογο της ανεργίας. 
     
     Το δόγμα του Σοκ λοιπόν συνεχίζει να εφαρμόζεται με επιτυχία στην ελληνική κοινωνία με γοργούς ρυθμούς, με την  κατάσταση όμως να έχει φτάσει σε οριακό σημείο αλλά και να δοκιμάζεται μέρα με τη μέρα η αντοχή και η τύχη όλων μας. Πέντε χρόνια περίπου τώρα προσωπικά εγώ ο ίδιος, αδυνατώ να ερμηνεύσω το σοκ των χιλιάδων κλειστών καταστημάτων,  αδυνατώ να καταλάβω το σοκ των χιλιάδων <<ενοικιάζεται>>, αδυνατώ να νιώσω τα συναισθήματα των εκατοντάδων χιλιάδων ανέργων του ιδιωτικού τομέα, αδυνατώ να ερμηνεύσω το σοκ με την ΕΡΤ, το σοκ με τους εκπαιδευτικούς, το σοκ με τους δημοτικούς υπαλλήλους και ότι καινούργιο και ξαφνικό θα προκύψει στην πορεία.
     
     Ξέρετε, η πλειοψηφία των πολιτών σαφώς και είναι υπέρ των αλλαγών, σαφώς και είναι υπέρ των σωστών μεταρρυθμίσεων και του εξορθολογισμού του δημοσίου τομέα. Αυτές οι αλλαγές όμως δε γίνονται σε μία νύχτα και ούτε σε μία νύχτα αναδιοργανώνεται ολόκληρο το δημόσιο. Αυτές οι αλλαγές πρώτα απ' όλα απαιτούν ένα σοβαρό σχέδιο καταρτισμένο από ανθρώπους που αν μη τι άλλο δεν θα έχουν καμία σχέση με το υπάρχον πολιτικό σύστημα που στην ουσία αυτό το ίδιο σύστημα ευθύνεται για όλη αυτή την κατάσταση. Πως γίνεται άλλωστε να εμπιστευθείς την αναδιοργάνωση και  την αξιολόγηση  του  <<άρρωστου>> δημοσίου τομέα πάνω στα ίδια πρόσωπα που ευθύνονται για τη διόγκωση του αλλά και για το σημερινό του χάλι. 

      Παρακολουθώντας τον τελευταίο μήνα τις <<τομές>> που προσπαθούν να επιβάλλουν, αναρωτιέμαι αν υπάρχει ένα σχέδιο όπου πάνω σ'αυτό θα προχωρήσουν οι μεταρρυθμίσεις και αν υπάρχει και από την πλευρά τους κάποια στοιχειώδη έστω σοβαρότητα. Γιατί μεταξύ μας, σε πιο σοβαρό κράτος ξυπνάς ένα πρωί και σου ανακοινώνει το <<μέγκα>> ότι κλείνει η υπηρεσία σου. Βρείτε μου ένα κράτος στο οποίο κάποιος κοιμάται δημοτικός υπάλληλος και ξυπνά μελλοντικός ..αστυνομικός. Επίσης που αλλού στον πολιτισμένο κόσμο ο εργαζόμενος στον ιδιωτικό τομέα απολύεται σε μία νύχτα γιατί ο εργοδότης του, έχοντας την καβάντζα της ατιμωρησίας βρίσκει καταφύγιο στο άρθρο 99, πετώντας χιλιάδες οικογένειες ξαφνικά στο δρόμο, ενώ αυτός συνεχίζει ανενόχλητος να τρώει τις αστακομακαρονάδες του στα gourmet εστιατόρια της Μυκόνου. Και τέλος, τι ελπίδα δίνεις εσύ- σαν κράτος-σε όλους αυτούς τους ανθρώπους που απολύονται είτε στον ιδιωτικό τομέα είτε στο δημόσιο για να ξαναβρούν δουλειά,  όταν η ανεργία καθημερινά σπάει ρεκόρ.  Ας μη γελιόμαστε λοιπόν. Όλα αυτά που γίνονται, πιο πολύ για δουλειές του ποδαριού μου φαίνονται, παρά για <<μεταρρυθμίσεις>>.
       
       Γιατί και στην τελική αν το κράτος θέλει να δώσει το καλό παράδειγμα, αν θέλει να πείσει την κοινωνία ότι μπορεί να περάσει αυτές τις τομές,αλλά και προπάντων, αν σέβεται τους πολίτες του αλλά και τους θεσμούς που το ίδιο θεσμοθετεί, όταν αποφασίζει απολύσεις, θα ήταν αυτονόητο στο καθεστώς της διαθεσιμότητας να βρίσκονται  μόνο όσοι προσελήφθησαν με τα γνωστά παλιά <<κριτήρια>> και να εξαιρούνταν όσοι είχαν προσληφθεί με διαδικασίες του ΑΣΕΠ. Είτε αρέσει αυτό σε κάποιους είτε όχι.
       
      Έρχεται λοιπόν η τρόικα και ψάχνουμε εκείνη τη στιγμή ποια υπηρεσία να κλείσουμε, ποιον οργανισμό να σφραγίσουμε γιατί πρέπει  να ικανοποιήσουμε τα αιμοβόρα ένστικτα των δανειστών μας. Και για να λέμε την αλήθεια, οι δανειστές τη δουλειά τους κάνουν. Το θέμα είναι, οι δικοί μας τι κάνουν. Άραγε ως πότε οι δικοί μας πολιτικοί θα ζουν εκτός ελληνικής πραγματικότητας; Είναι δυνατόν μετά από πέντε χρόνια συνεχόμενης ύφεσης, με την ανεργία να ξεπερνάει το ενάμιση εκατομμύριο, με την εσωτερική αγορά διαλυμένη στην κυριολεξία, με τη νεολαία μας ν' αριστεύει στις εξετάσεις αλλά να μας κουνάει το μαντήλι και να μεταναστεύει, είναι δυνατόν λοιπόν οι δικοί μας πολιτικοί απλά να κάθονται στο ίδιο τραπέζι και να συζητούν με την τρόικα για νέα μέτρα; Είναι δυνατόν, ειδικά τώρα που πληθαίνουν οι φωνές για <<λάθος συνταγή>>στη χώρα μας, να διστάζουν να ζητήσουν έστω  μία μικρή αναπροσαρμογή των όρων του Μνημονίου, για να μπορέσει ν'ανασάνει λίγο η κοινωνία; Όλοι γνωρίζουμε πως δεν υπάρχει δάνειο στον κόσμο που δε διαπραγματεύεται, αλλά όταν το μοναδικό μας αίτημα είναι ο ΦΠΑ εστίασης και το έχουμε αναγάγει σε εθνικό σκοπό, τότε ας μην τρέφουμε αυταπάτες.
      
     Έχει γίνει κατανοητό πια και στον τελευταίο συνειδητοποιημένο πολίτη αυτής της χώρας ότι τα νούμερα και οι αριθμοί δε βγαίνουν. Και αν πριν δεν έβγαιναν ανθρωπιστικά, τώρα δε βγαίνουν ούτε λογιστικά. Δεν οδηγεί πουθενά να προσπαθούν ν'αποδείξουν ότι οι αριθμοί ευημερούν όταν δίπλα μας καταστρέφονται άνθρωποι και φτωχοποιούνται ολόκληρες κοινωνίες.
    
     Δυστυχώς όμως με δουλειές του ποδαριού, με <<ανθρωποφαγίες>>, με <<δολοφονίες>> επαγγελμάτων, με χιλιάδες <<ενοικιάζεται>>, ανάπτυξη δεν πρόκειται να έρθει ούτε στα επόμενα πενήντα χρόνια. Γιατί για να υπάρξει ανάπτυξη θα πρέπει να υπάρξει ρευστό στην αγορά. Και για να υπάρξει ρευστό στην αγορά θα πρέπει να βρούνε δουλειά οι χιλιάδες άνεργοι, θα πρέπει να ευημερεί ο ιδιωτικός τομέας, θα πρέπει να σταματήσουν οι απολύσεις και ν'αυξηθούν οι μισθοί. Έτσι για να μην κοροΐδευόμαστε και μεταξύ μας. Συγκοινωνούντα δοχεία είναι όλα αυτά. Εκτός και αν υπάρχει κανείς που να πιστεύει ότι οι χιλιάδες απολύσεις θα φέρουν την κατανάλωση στην εσωτερική αγορά. 
       
     Παρ'όλα αυτά όμως, εμείς αυτό που κάνουμε αυτή τη στιγμή είναι να ζούμε μία εικονική πραγματικότητα στα δελτία των 8 και την επόμενη μέρα να συνειδητοποιούμε, ότι δεν υπάρχει και τίποτα άλλο να κόψουμε από τον οικογενειακό μας προϋπολογισμό για να μπορέσουμε να φέρουμε εις πέρας τουλάχιστον τις υποχρεώσεις μας. Παράλληλα στην απέναντι πλευρά βρίσκεται και η κυβέρνηση ζώντας και αυτήν μέσα από ευτυχισμένα πρωτοσέλιδα και αισιόδοξες δημοσκοπήσεις, να προσπαθεί να πάρει άλλη μία παράταση ζωής για να μπορέσει να επιβιώσει σε πολιτικό επίπεδο.
     
      Το συμπέρασμα είναι τελικά ότι ο καθένας από εμάς ζει τη δική του ψευδαίσθηση. Έχει αποδειχτεί όμως ότι, όταν προχωράς χωρίς σχέδιο,όταν βαδίζεις στα τυφλά κάποια στιγμή θα συναντήσεις αδιέξοδο. Όταν μία χώρα εδώ και πέντε χρόνια δε μπορεί να μαζέψει πέντε έξι  ανθρώπους και να συντάξει ένα σοβαρό σχέδιο εξόδου από την κρίση και απλά επαναλαμβάνει τα ίδια πράγματα,ε τότε είμαστε και εμείς άξιοι της μοίρας μας.
      
      Το πιο άσχημο το βιώνουμε όμως τον τελευταίο καιρό. Το πρόβλημα είναι ότι όλα αυτά που δεν έγιναν τα τελευταία χρόνια, θα πρέπει να γίνουν μέσα σε λίγες μέρες. Δεν είμαι σίγουρος όμως αν αυτή τη φορά η κοινωνία θα το αντέξει, γιατί πλέον υπάρχει μεγάλη αγανάκτηση και τεράστια οργή. Υπάρχει η πεποίθηση ότι αυτούς που εμπιστεύθηκε  για τη ''σωτηρία'' της χώρας έχουν τελικά αποτύχει.
       
     Αλήθεια υπάρχει κάποιος από αυτούς που μπορεί ν'απαντήσει ειλικρινά, σε τι ρυθμούς  ανάπτυξης θα πρέπει να υπολογίζουμε για να βρούνε δουλειά όλοι αυτοί οι άνεργοι που περιμένουν στις τεράστιες ουρές του ΟΑΕΔ; Υπάρχει κάποιος πολίτης σ'αυτή τη χώρα, τη δεδομένη χρονική στιγμή, που να πιστεύει ότι θα υπάρξει φως στο τούνελ, από τη στιγμή που και οι ίδιοι οι δανειστές κατανοούν ότι απέτυχαν να εφαρμόσουν ένα σχέδιο σωτηρίας; Δεν υπάρχει κανείς.

      Έτσι ο χρόνος περνάει, εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να περνάμε <<τεστ νομιμοφροσύνης> κάθε τρίμηνο όπως στο σχολείο και η κοινωνία μας να βρίσκεται σ'ένα μόνιμο άγχος και σε μία μόνιμη κατάθλιψη. Να μου το θυμηθείτε όμως, όσο ζούμε σε ρυθμούς τρόικας κάποια στιγμή θα χρειαστούμε όλοι μαζί ομαδική ψυχανάλυση.
      
     Η πραγματικότητα είναι αυτή και δυστυχώς είναι και σκληρή, χωρίς ψιλά γράμματα και χωρίς κρυφούς αστερίσκους. Το χρέος λοιπόν δεν εξοφλείται ούτε με ωραία πρωτοσέλιδα, ούτε με όμορφα λόγια αλλά ούτε και με ελπιδοφόρες δημοσκοπήσεις. Η κοινωνία είναι στα όρια της και δεν είμαι σίγουρος αυτή  τη φορά αν το δίλημμα για εκείνην θα είναι, εάν θα υπάρχει εναλλακτική πρόταση ή αν θα θελήσει για πρώτη φορά να παίξει το ρόλο του <<τιμωρού>> χωρίς να υπολογίσει τις συνέπειες. Εξάλλου είναι γνωστό ότι ο βρεγμένος τη βροχή δεν τη φοβάται.
     
     Γιατί δυστυχώς όταν γκρεμίζεις,οφείλεις πριν γκρεμίσεις να χτίσεις.Διαφορετικά θα οδηγηθείς με μαθηματική ακρίβεια σε αδιέξοδο. 
     
    Σκέφτομαι από τώρα τους επόμενους μήνες και αφού θα έχει περάσει η καλοκαιρινή ραστώνη τι άλλο μπορεί να μας συμβεί αν δε βρεθεί αυτή η διαφορετική λύση. Μια διαφορετική λύση που θα μας επιτρέψει να χαμογελάσουμε, χωρίς αυτήν την καθημερινή αγωνία επιβίωσης και χωρίς αυτή την συνεχιζόμενη αβεβαιότητα.
      
    Τα μηνύματα όμως δεν είναι καλά και δε χρειάζεται να ωραιοποιούμε καταστάσεις. Έτσι θα κλείσω μόνο με μία ευχή: Κάποια στιγμή η τρόικα θα φύγει. Αν θα φύγει με τις κλοτσιές ή από μόνη της δεν το γνωρίζω. Αυτό που θα πρέπει όμως να βάλουμε σαν στόχο-εμείς σαν κοινωνία-είναι ότι, όταν θα μείνουμε μόνοι μας, η επόμενη μέρα να μας βρει όλους ενωμένους.
         
   16/07/13

Οι καθηγητές στην αρένα....το μέλλον μας στην επιστράτευση

Είναι χαρακτηριστικό της φυλής μας τελικά σε κάθε μεγάλο θέμα που δημιουργείται,να βιώνουμε και από ένα νέο διχασμό.Αυτή τη φορά θα είμαστε με τους καθηγητές ή με τους γονείς;Για πολλοστή φορά λοιπόν,καθισμένοι στους καναπέδες μας παρακολουθούμε από τα δελτία των 8 τη νέα μάχη της κυβέρνησης,αυτή τη φορά με την εκπαιδευτική κοινότητα.Νέο πρόβλημα.Ίδια όμως η αντιμετώπιση του.Επιστράτευση και για τους καθηγητές με μία πρωτοτυπία.Γίνεται προληπτικά(!)χωρίς οι εκπαιδευτικοί να έχουν αποφασίσει τελικά αν θα απεργήσουν.Είναι όμως η σωστή λύση αυτή ή θα έπρεπε να προηγηθεί κάποιος διάλογος και με τις δύο πλευρές;Μεγάλη συζήτηση.
 
     Πάντως έτσι όπως πάμε σε λίγο καιρό θα φτάσει η μέρα όπου η απεργία στο δημόσιο τομέα θα θεωρείτε ποινικό αδίκημα.Να μου το θυμηθείτε αυτό.
   
     Σύντομα ξεκινούν οι Πανελλήνιες εξετάσεις.Μία αμφιλεγόμενη διαδικασία επιλογής μελλοντικών επιστημών και επαγγελμάτων.Όσον αφορά τη ''σπουδαιότητα'' των πανελλαδικών θα προσπαθήσουμε να την αναλύσουμε κάποια άλλη στιγμή.
 
     Στη δεδομένη χρονική συγκυρία λοιπόν,βρίσκουμε άλλη μία κοινωνική ομάδα στα χαρακώματα αλλά η μέθοδος απαξίωσης της ακριβώς η ίδια.Η ίδια ακριβώς μέθοδος,προβλέψιμη πια,αφού έχει εφαρμοστεί κατά κόρον και παλιότερα σε άλλους κοινωνικούς κλάδους και έχει σαν σκοπό να απαξιώσει μία άλλη εργασιακή κοινότητα.Είναι η γνωστή μέθοδος ''πες πες κάτι θα μείνει στο τέλος''.
   
    Πριν αρχίσει ο καθένας από εμάς λοιπόν,να ρίχνει το ανάθεμα,οφείλουμε κατ'αρχάς να είμαστε δίκαιοι.Η πλειοψηφία των εκπαιδευτικών,ήθελε και θέλει να γίνουν οι εξετάσεις χωρίς προβλήματα.Πρώτη αλήθεια αυτήν.Η δεύτερη αλήθεια είναι ότι,ΝΑΙ,είναι λάθος της ηγεσίας της ΟΛΜΕ-παρά τα χίλια δίκια που ενδεχομένως να έχει- να επιμείνει σε απεργία,καθιστώντας ομήρους παιδιά που αυτή τη στιγμή το μόνο που θα πρέπει να τους απασχολεί είναι,πως θα προετοιμαστούν σωστά για τις εξετάσεις.Και η τρίτη αλήθεια είναι ότι,μέγα λάθος και της κυβέρνησης να προχωρήσει σε προληπτική επιστράτευση.Για πιο λόγο άραγε τη δεδομένη χρονική στιγμή,των πανελλαδικών, επιλέχτηκε και από ποιους να ανοίξει ένα τόσο σοβαρό θέμα;Δε γνώριζαν ότι θα υπάρξουν αντιδράσεις;Εκτός και αν βολεύει κάποιους.Άρα οι αλήθειες που ερμηνεύονται ένθεν κακείθεν βρίσκονται κάπου στη μέση.
   
    Δε θα εξετάσω,εγώ,αν τα αιτήματα των εκπαιδευτικών είναι δίκαια ή όχι.Αυτά τα ξέρει ο κλάδος τους.Θεωρώ όμως λάθος το μέτρο της επιστράτευσης.
   
     Εγώ απλά θα προσπαθήσω να ερμηνεύσω τον κοινωνικό κανιβαλισμό και την ''ανθρωποφαγία'' που έχει ποτίσει την κοινωνία μας,τα τελευταία τρία χρόνια και μας έχει εκτροχιάσει από τις αξίες μας.Αυτά τα δύο είναι που θα πρέπει να μας προβληματίσουν σοβαρά σαν κοινωνία,γιατί τα χειρότερα είναι μπροστά μας και μόνο ενωμένοι θα επιτρέψουμε την ελπίδα να γυρίσει πίσω.Θλίβομαι στην κυριολεξία,όταν συνειδητοποιώ με πόση ευκολία συνάνθρωποι μας εκτοξεύουν ύβρεις και με πόση ευκολία ρίχνουν τόνους λάσπης σε μία κοινωνική ομάδα που απλά προσπαθεί να προασπίσει τα κεκτημένα της.Κάθε μέρα συνειδητοποιώ,με πόση ευκολία πετάμε στα λιοντάρια και στην αρένα διαφορετική κάθε φορά κοινωνική ομάδα και μακαρίζουμε τον εαυτό μας που δεν είμαστε εμείς στη θέση τους...προς το παρόν..Εξάλλου τα τελευταία τρία χρόνια οι πιο πολλές κοινωνικές ομάδες,έχουν βιώσει τον εξευτελισμό και την απαξίωση,είτε στον ιδιωτικό είτε στο δημόσιο τομέα.Το τι ειπώθηκε,για παράδειγμα,για τους καθηγητές τις τελευταίες μέρες πριν στην ουσία αυτοί αποφασίσουν αν θα απεργήσουν,είναι να σε πιάνει θλίψη.
   
      Λύστε μου όμως μία απορία.Αν οι ''τεμπέληδες'' καθηγητές αποφασίσουν τελικά να μην απεργήσουν και οι πανελλαδικές γίνουν κανονικά,φαντάζομαι αυτόματα θα γίνουν-στα μάτια όλων μας-ξανά εργατικοί και υπεύθυνοι υπάλληλοι.Δηλαδή οι ''αμόρφωτοι'' καθηγητές(γιατί ακούστηκε και αυτό) ξαφνικά θα γίνουν οι ''διαφωτιστές'' του έθνους μας και αυτοί που θα έχουν προετοιμάσει σωστά τα παιδιά μας.
   
       Δεν έχω καμία αμφιβολία πλέον πως με την ίδια ευκολία που διασύρθηκε στα τηλεπαράθυρα και στα πάνελ η εκπαιδευτική κοινότητα από τους γνωστούς τηλεδικαστές,με την ίδια ευκολία θα αποθεωθούν,εάν λάβουν τη ''σωστή'' απόφαση να μην απεργήσουν.
   
       Κακά τα ψέματα,η αναμέτρηση με τους καθηγητές θα κρίνει πολλά για ανάλογες κινητοποιήσεις στο μέλλον με άλλες κοινωνικές ομάδες και όποιος κατάλαβε κατάλαβε.
     
      Φτάνουμε στο σημείο να αναρωτηθούμε τελικά,μήπως το πρόβλημα στη χώρα μας είναι ότι πάντα βλέπουμε και κρίνουμε τα γεγονότα,κοντόφθαλμα,ανάλογα πως μας βολεύει και με βάση τα συμφέροντα του μικρόκοσμου μας,επαγγελματικού,κομματικού,τοπικού κτλ;
   
      Ο ερχομός της τρόικας και οι ''αιμοσταγείς'' οριζόντιες απαιτήσεις της,εκτός του ότι φτωχοποίησε την ελληνική κοινωνία,έφερε στην επιφάνεια τη σαθρότητα του κοινωνικού μας ιστού και τις παθογένειες της ελληνικής κοινωνίας.Πάντα πίστευα ότι ο έλληνας νοιάζεται πραγματικά για το συνάνθρωπο του και πως υπήρχε κοινωνική συνοχή!....Λάθος!!
   
      Μαζί με τα Μνημόνια που μας επέβαλλε η τρόικα,μας έκανε να ''κουρέψουμε'' και την αλληλεγγύη που είχαμε μεταξύ μας.Και δεν αναφέρομαι για την επιλεκτική ''αλληλεγγύη της μόδας'' με τις δωρεάν σακούλες τροφίμων στα super markets ή τις life-style κοινωνικές δράσεις των δελτίων των 8 ή ακόμη τις δράσεις των αόρατων κρατικοδίαιτων ΜΚΟ.
     Μιλάω για την αλληλεγγύη της μεσαίας τάξης,την αλληλεγγύη της εργατικής τάξης που είναι η ραχοκοκκαλιά της χώρας μας.Αδυνατώ να καταλάβω λοιπόν πως περάσαμε στο άλλο άκρο.Σ'αυτό της παντελούς αδιαφορίας και στον εμφύλιο πόλεμο όλων εναντίων όλων.
   
     Από όλους ακούω τις τελευταίες μέρες να μιλάνε και να αγωνιούν για το μέλλον των παιδιών όπως και για να μη χαθεί ούτε ένα λεπτό από τις πανελλαδικές.Είναι το αυτονόητο αυτό και κατανοητό από όλους,άλλωστε ποιός θα υποστήριζε το αντίθετο;Μήπως όμως για ακόμη μία φόρα κοιτάμε το δέντρο και χάνουμε το  δάσος;Μήπως για ακόμη μία φορά πέσαμε όλοι στην παγίδα κάποιων επιτήδειων και από τις δύο μεριές και απλά όλοι μας παίρνουμε μέρος άθελα μας σε ένα στημένο παιχνίδι;Γιατί αν θέλετε τη γνώμη μου,οι εξετάσεις θα διεξαχθούν κανονικά.
   
      Αυτό είναι το πρόβλημα όμως;Το πρόβλημα της πολύπαθης παιδείας μας δηλαδή,λύνεται αν τα παιδιά μας γράψουν στην ώρα τους τις πανελλήνιες;Σταματάει δηλαδή η αγωνία των γονιών για το μέλλον των παιδιών τους, με το πέρας των πανελληνίων;Είμαστε  δηλαδή ήσυχοι,ότι μετά τα παιδιά μας θα βρούνε το δρόμο που τους αρμόζει;Όποιος τα πιστεύει αυτά,απλά κοροϊδεύει τον εαυτό του.Δε θέλω να απαξιώσω την προσπάθεια των εν δυνάμει νέων επιστημόνων,προς Θεού,αλλά θέλω να τονίσω ότι το ουσιαστικό πρόβλημα τελικά,είναι συνολικά της παιδείας και αυτό που προσφέρουμε στα παιδιά μας από τη μικρή τους ηλικία.
   
       Εξάλλου μεταξύ μας,οι πανελλήνιες,τόσα παιδιά ''κατέστρεψαν'' και αποπροσανατόλισαν επαγγελματικά από αυτό που αρχικά είχαν σπουδάσει.Επίσης,πάλι μεταξύ μας,το μέλλον των παιδιών μας κινδύνευε και όταν τα σχολεία,πριν λίγο καιρό,δεν είχανε βιβλία να διδάξουν.Και τότε έπρεπε να φωνάξουμε αλλά δεν το κάναμε.
     Μας δίδεται σήμερα λοιπόν μία τρανή ευκαιρία να κάτσουμε σοβαρά μακρυά από κομματικές συντεχνίες και κοινωνικούς αφορισμούς να ασχοληθούμε επιτέλους με το εθνικό κεφάλαιο που λέγεται Παιδεία.
   
      Προσωπικά θα πω κάτι σκληρό.Προτιμώ μία ''αναταραχή'' που θα αναδείξει τα ουσιώδη προβλήματα και τα αδιέξοδα της παιδείας και θα θέσει σε προβληματισμό τα ήδη ''μουχλιασμένα'' μυαλά όλων αυτών που αποφασίζουν και νομοθετούν,παίζοντας παιχνίδια στις πλάτες 18χρονων παιδιών και χαίρομαι επίσης που αρχίζει επιτέλους δειλά δειλά και αμφισβητείται απ'όλο και πιο πολλούς το ξεπερασμένο πια σύστημα των πανελλαδικών εξετάσεων όπου πάνω σ'αυτό στηρίχτηκε μία ολόκληρη βιομηχανία παραπαιδείας που τη δεδομένη χρονική στιγμή,ελέω Μνημονίων,η μέση ελληνική οικογένεια με τις περικοπές που δέχτηκε,αδυνατεί να τη συντηρήσει πλέον(την παραπαιδεία).
   
     Οπότε ας είμαστε ειλικρινείς.Το μέλλον των παιδιών μας,που τόσο πολύ το ευαγγελίζονται όλοι και το θυμούνται ανάλογα πως μας συμφέρει,δεν κρίνεται από το αν γίνει ή όχι η απεργία των εκπαιδευτικών,ούτε κινδυνεύει αν παραταθεί για μερικές μέρες η περίοδος των εξετάσεων.Το μέλλον των παιδιών μας είναι ταυτόσημη έννοια με την παιδεία συνολικά.Ρωτήστε έναν μαθητή,έναν εκπαιδευτικό,έναν γονέα αν είναι ευχαριστημένοι με το σχολείο και γενικότερα με την παιδεία μας.Η απάντηση αυθόρμητα,είναι όχι.
     
      Το ζητούμενο λοιπόν είναι(γιατί πιστέψτε με δεν έχουμε άλλα περιθώρια)η ίδια η παιδεία.Έφτασε λοιπόν η στιγμή να φτιάξουμε ένα σύστημα παιδείας αξιόλογο,αξιοκρατικό και ανταγωνιστικό των άλλων ευρωπαϊκών κρατών.Για να γίνει όμως αυτό πρέπει να συζητήσουν όλες οι πλευρές με ειλικρίνεια αφήνοντας έξω τις ύβρεις και τις κομματικές σκοπιμότητες.Ήρθε ή ώρα η πρώτη μεγάλη μεταρρύθμιση να μην ξεκινήσει από τη..ΔΕΗ και τον ΟΠΑΠ αλλά από την παιδεία,γιατί κακά τα ψέματα,οι μόνες ''μεταρρυθμίσεις'' που έγιναν στη χώρα μας τα τελευταία 30 χρόνια ήταν ...η κατάργηση της σχολικής ποδιάς και ο..πολιτικός γάμος!! 
   
      Το ηθικό δίδαγμα λοιπόν από όλη αυτή την ιστορία είναι ο έντονος κανιβαλισμός και η ''ανθρωποφαγία''που βιώνουμε σαν κοινωνία.Αυτό που πραγματικά πρέπει να μας προβληματίσει είναι ότι η επόμενη κοινωνική ομάδα που θα ''κριθεί'',μπορεί να είναι η δική μας και τότε και εμείς οι ίδιοι θα πρέπει να αποδείξουμε πως δεν είμαστε ελέφαντες,αλλά νομίζω πως μάταια θα ψάχνουμε για συμμάχους...γιατί  όταν μας ζητήθηκε,επιλέξαμε να είμαστε απλοί θεατές.Η ζημιά θα έχει ήδη γίνει,στη διαλυμένη από το ''διαίρει και βασίλευε'',ελληνική κοινωνία.Όλα τ'άλλα είναι απλά,να 'χαμε να λέγαμε για να εξυπηρετεί ο καθένας από την πλευρά του,ηθελημένα ή όχι,κομματικές στρατηγικές.
   
      Όπως και να χει όμως σε λίγες μέρες οι περισσότεροι νέοι αυτής της χώρας,θα κληθούν να δώσουν ίσως την πρώτη πιο κρίσιμη μάχη της ζωής τους.Αυτό που έχω να πω εγώ σ'αυτά τα παιδιά τα οποία είναι και τα μόνα που δε φταίνε,ότι μία μάχη δεν καθορίζει την έκβαση του πολέμου  και την αξία τους θα έχουν την ευκαιρία να την αποδείξουν σε όλη τη διάρκεια της ζωής τους.
     
         Καλή επιτυχία σε όλα τα παιδιά λοιπόν και μακάρι να επιβραβευτεί ο κόπος τους!  
   
**Το άρθρο αυτό γράφτηκε Τρίτη βράδυ,χωρίς να έχει αποφασισθεί ακόμη η απεργία των εκπαιδευτικών.

14/05/2013